Op weg naar het merengebied ten zuidoosten van Berlijn kwamen wij langs een vrolijke haven in Zeuthen vol feestelijke glinsterende slingers boven de boten. Bij navraag bleken ze hier geen feestje maar veel last te hebben van meeuwen en kraaien. Die bleven ook weg. Alleen werd je om 4 uur in de ochtend gewekt door eindeloos veel boerenzwaluwtjes die de “feestelijke ‘ boten juist aantrekkelijk vonden om op de reling tegen elkaar aan te kwetteren. Nog nooit last gehad van deze behendige vogeltjes en nu rijen dik aan boord ! Ik zie ze liever hoog vliegen : betekent immers de volgende dag mooi weer!
Na maanden tussen Duitse boten te hebben gevaren, hadden wij nooit gedacht dat een Duitser zijn vlag op zijn kop zou hangen… Toen we zagen dat de bootVoyager heette en uit Antwerpen kwam, wisten we hoe de vlag er voorstond ! We werden goede buren na een stroef begin. De bemanning van de Voyager was de afgelopen jaren steeds in Frankrijk. Zij bleken slechte ervaringen te hebben met Nederlandse boten, speciaal als er een kroontje in hun vlag was verwerkt. In Verdun was het volgens hem nog steeds oorlog. Kapiteins, gekleed in blauwe blazers, in konvooi varend, houden op onwelvoeglijke wijze kade’s vrij voor ‘soortgenoten’. Dit gedrag had hem zeer onaangenaam getroffen. Wij hadden zo' n situatie helaas zelf ook al eens meegemaakt in Woudrichem. De rest van de Nederland hield volgens hem in Frankrijk plaatsen bezet, waar maar gratis voorzieningen zijn , soms maandenlang. Wij hebben in varend Europa helaas geen goede naam opgebouwd.
Wij lagen in Bad Saarow aan de Scharmützelsee. Een villadorp ten zuidoosten van Berlijn. Vanwege het gunstige klimaat met geneeskrachtige bronnen begin 1900 ontwikkeld volgens plan van een Frans landschapsarchitect. Vele rijke Berlijners, kunstenaars ( Maxim Gorski) en filmsterren uit de stomme- filmindustrie hebben er gewoond. Sinds 1928 werd Saarow ook erkend officieel als thermaal station. Hier werden de gouden 20e jaren gevierd ( denk aan de film Cabaret), tot de nationaal- socialisten aan de macht kwamen. De architectonische schatten, levensstijl en ambiance van toen z ijn nu nog steeds de charme van Bad Saarow met een zeer klein , maar prachtig stationnetje. Na de tweede WO zijn de Russen in de verlaten villa’s getrokken en hebben heel Bad Saarow tot verboden gebied verklaard voor Oostduitsers. Na de Wende is van een totaal uitgewoond en vervallen dorp een modern kuuroord gemaakt en veel villa’s werden in oude glorie hersteld. Niet allemaal. Onze bevriende Belg was in zijn werkzaam leven bouwondernemer van villa’s in de omgeving van Antwerpen en was er achter gekomen dat op de niet opgeknapte villa’s een claim van meestal Joodse nazaten rust. Deze verjaren in Duitsland immers nooit. Maar zijn wel een smet in dit kleine maar mooie dorp, Er kan tot die claims erkend worden niets mee worden gedaan en dat kan jaren duren En zo zijn de spookachtige ruïnes in overwoekerde tuinen hier wederom een herinnering aan het verleden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten