vrijdag 24 mei 2013

2013-05-24



ABDICATIE EN KRONING IN AMSTERDAM
Uiteraard hebben wij op 30 april via de Franse televisie vrijwel alles live gezien wat zich in Amsterdam afspeelde. Van onze dochters hadden wij een dienblad met de afbeelding van het paleis op de Dam meegekregen om in Frankrijk een Amsterdams gevoel te hebben die dag. Via BFM-tv, een continue nieuwszender hebben wij alles gezien. Op tv en in de kranten werd veel aandacht besteed aan de kroning. Willem-Alexander kwam er wat ‘pilserig’ vanaf. Steeds werd zijn bijnaam Prince Pils en Prince de la Bière genoemd. Verder vol lof over de ravissante koningin Maxima. 33 jaar geleden stonden wij zelf op de Dam en waren getuige van de balkonscène met koningin Beatrix en de eerste rookbom. Daarna ontstond de stadsoorlog met de kraakbeweging ‘geen woning, geen kroning’. Wij woonden toen op de Oude Zijds Achterburgwal, vlakbij de Pillenbrug bij de Oude Hoogstraat. Tot diep in de avond konden wij vanuit ons raam op de eerste etage de charges meemaken van de ME. Zij hadden zich verschanst op de brug om de toegang tot de Dam af te sluiten. De huilende (traangas) en brakende (braakgas) relschoppers dropen af om na een half uur verder te gaan met hun provocaties. Gelukkig stond de wind voor ons gunstig en kon het raam openblijven. Door de rellen voor de deur waren wij aan huis gekluisterd. Het heeft bij ons veel herinneringen opgehaald van die tijd. Nu stonden onze beide dochters op de Dam. En alles verliep die dag in pais en vree.

LELIETJES VAN DALEN
Tegen 1 mei kan je in Frankrijk overal een bosje lelietjes-van-dalen kopen. Dat heeft niets met de dag van de arbeid te maken, op welke dag in Frankrijk trouwens niemand werkt. In 1561 benoemde koning Karel de negende op 1e mei de lelietjes-van-dalen tot ‘de koningin van één dag’. Ze zouden geluk brengen en een mooie maand mei inluiden. Nog steeds zorgt iedereen ervoor die dag een bosje in huis te hebben. Wie wil dat nu niet in crisistijd en ook wij kochten een bosje met die kleine witte bloempjes in grote groene bladeren verstopt en zetten het in een op een vide-grenier gekocht bijpassend vaasje. Volgens Elsbeth ook een gelukje van 2 euro!


LE SOMMAIL
Sommail is een echte pleisterplaats. Vroeger was dit de vaste overnachtingsplaats voor de reis van Toulouse naar Sète per boot. Er is nog steeds een auberge om te slapen en te eten. Met een ijskelder (ijs kwam uit het Montagne Noir) om het eten in de auberge te kunnen conserveren. En voor geestelijk voedsel een kerkje, met de rug naar het kanaal toe. Tot de opkomst van het spoor was het ook een transitohaven voor de regio. De pakhuizen staan er ook nog steeds en fungeren nu als kantoor voor bootverhuurders. En dankzij hen blijft het plaatsje levendig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten